- Tefail Prefect -
OLIVER: Her zaman bir şeyler buluyorduk.
Kalemler. Şiirler.
Çoraplar.
Astral düzlem kayıp hayaller için
bir mıknatıs gibiydi.
Akıllar.
Bu bulduğumuz diğer şeydi.
Gerçek dünyada, insanlar akıllarını kaybettiğinde,
kendilerini burada bulurlar.
Peki biz kimiz o zaman?
Hmm.
Bugün neyin var?
Bir bebek.
Bir bebek mi?
Wow.
Şuna bak.
Oğlanı alabilir miyim?
Sanırım o bir kız ve hayır alamazsın!
Eğer bir bebek istiyorsan çöplüğü karıştırabilirsin.
"Çöp karıştırmak". Bu ... ben bir kurtum.
Kurtlar çöp karıştırmaz. Biz avlanırız.
Seni avlamadığım için şanslısın.
Eh, hemen yanda yaşıyorsun. Bu zor olmazdı.
Ona soykırımdan bahsettin mi?
- Ne? - Ona söylemeliyim.
Onu hazırla, Oliver.
Çok hızlı büyüyemezsin. Bu benim hayat felsefem.
Ayrıca, uçuk.
Ona hemen uçuklardan bahsettiğinden emin ol.
Git burdan! Kış kış!
Git burdan! Git burdan!
Klamidya hakkında konuşmayı da unutma!
Karıcığım.
Kocacığım.
- Bugün çöplerden ne topladık. - Yarım bir sandviç,
çok hoş bir çorap ve bu bebek.
Vay, bebek.
Şuna bak.
Oh.
Sen çok mu sevimlisin
Hadi seni içeri alalım.
Mm.
Ona ne demeliyiz?
Çorba?
Hayır, çorbaya değil; bebeğe.
Oh, onun adı Sydney.
Nereden biliyorsun?
Bana söyledi.
Başka ne dedi?
Şey, hiçbir şey. O bir bebek.
Bir şekilde tanıdık geliyor.
Syd. Sydney.
Yok bir şey.
Her şey yolunda.
- Annen seni yakaladı.
Yapma.
Yapmam.
Yine de, geçen sefer kâğıt evi havaya uçurdu.
Bu ev samandan, ... dayanıklı samandan.
Dayanabilir.
Gidip onunla konuşayım, olur mu?
Selam.
Ben sadece ...
Bu Cynthia.
Onu ormanda yalnız dolaşırken buldum.
Bu kız masumiyetini kaybetti, bu da bu adam için bir kazanç.
Ayrıca, o, bütün bu kirli iğneleri de yanında getirdi,
ben de düşünüyordum ki... parti yaparız? Değil mi?
Bu çorba mı?
Hayır.
Merhaba, Melanie.
- Bu Cynthia. - CYNTHIA: Selam.
Bütün umutlarından vazgeçti.
Bu harika değil mi?
Bak, burada güzel bir hayat yaşam sürmeye
ve bu bebeği merakla ve sihirle büyütmeye çalışıyoruz.
bu yüzden gerçek dünyayı dışarıda tutmalıyız.
Siz sihir sever misiniz?
Çünkü sihir yapabilirim.
Kolumun içindeydi.
Defol.
Sen değil canım.
İçeri gel. Biraz çorba iç.
Kusura bakma.
Dinle, sinirlenme.
Taşınmalıyız.
İşte oldu.
Bu mükemmel.
Evet, bu mükemmel ...
Neden bazı müzikler seni mutlu ediyor
ama diğer müzikler seni üzüyor?
Bu iyi bir soru.
Büyük ve küçük bir akor arasındaki farkı
biliyor musun?
Ben beş yaşındayım.
Mazeret yok. Eve gidince sana göstereceğim.
İnsanlar neden karda değilde yağmurda şemsiye kullanıyorlar?
OLIVER: Şimdi sessiz ol.
Bunlar kimin eşyası?
Gerçek dünyadaki insanların.
Bir şeyleri unuttuklarında,
ve önemini yitirdiğinde, buraya gelir.
Oh.
- Oh. - Ona Heady diyeceğim.
Küçük kuş.
Ordan değil.
Neden olmasın?
Bu ne?
Buna devekuşu denir.
Oh, bekle, bu doğru değil.
O büyük kuştu değil mi?
Hayır, şehir.
Buna şehir denir.
Gerçek dünya olarak da bilinir.
Onu gerçek yapan nedir?
Büyüdüğünde açıklayacağım..
Hayır, şimdi.
İşler böyle yürümüyor, küçük kuş.
Ben babayım, sen de çocuksun
ve büyüdüğünde sana gerçek dünyayı anlatacağım.
Şimdi, hadi. Anne doldurulmuş hayvan turtası yapıyor.
Mmm.
Geç kalmak istemeyiz.
İnsanlar ölümün korkutucu olduğunu düşünür.
Oldukça korkutucu, ha?
Yani, şuna bak.
Hepsi yapış yapış, peki bunlar ne kurtçuk mu?
Bu sadece doğa.
Mm, çocuklar da ölür, biliyorsun.
Herkes. Ailen. Ooh.
Bunu bilmek korkutucu olmalı, ha? Mm.
Annem ölümün hayatın bir parçası olduğunu söyledi.
Söyledi, ha?
OLIVER: Sydney!
Gitmeliyim. Hoşçakal.
Bekle bekle bekle. Sana Klamidya'dan bahsetti mi?
Bana uyumadan önce bir hikaye anlat.
MELANIE: Hmm.
Oh.
Bir zamanlar,
Olağanüstü yeteneğe sahip
bir kız vardı.
Hayvanların hissettiği her şeyi hissedebiliyordu.
Bir eşek ayağını taşa çarptığında, onun ayağı incilirdi.
Bir maymun ne zaman üzülse,
o da üzülürdü.
Bu onun özel gücü idi.
Ve o özel gücüne
"Empati" derdi.
Ve Empati onun arkadaşıydı.
Her şeyi beraber yaparlardı.
Ama küçük bir kızın başkalarının duygularını paylaşması
zor bir şey.
Ve merak etmeye başladı.
"Nerede son buluyorlar
ve ben başlıyorum?"
Hayır, hayır. Hayır.
Cynthia.
Hey.
Hiç aileni özledin mi?
Gerçek aileni.
Gerçek dünyadaki.
Annen ayyaştı değil mi?
Bu kelimeyi seviyorum. "Ayyaş".
Kulağa çok ... pozitif geliyor.
Ki, ah ...
Seni geceleri saçında kusmuk lekeleriyle
nasıl sıkıştırdığını hatırlıyor musun?
Artık burada yaşıyorum.
- Nehirler ve ağaçlar ile. - Mm ...
Ve Kenny?
Kenny'yi hiç özledin mi?
Kenny beni dövdü.
Kenny çok üzgün, bebeğim.
Eve gelmeni çok fena istiyor.
O seni çok çok çok seviyor.
İçeri girmeliyim.
- Hey.
Bak ne buldum.
Hmm?
Artık bunu kullanmıyorum.
Oo ... hadi ama.
Tabii ki kullanırsın.
Korkma güzelim.
Ampulün karanlıktan korktuğunu mu düşünüyorsun?
Ampul karanlığı sever.
Çünkü karanlıkta...
... parlayabilir.
Benim için parla bebeğim.
MELANIE: Yani bebeklerin geldiği yer orası.
Ve birkaç yıl içinde vücudun anneninki gibi olmak için
değişmeye başlayacak.
Dünyadaki en doğal şey bu.
Herhangi bir sorun var mı?
Klamidya nedir?
Bu kelimeyi nereden duydun?
Kurttan.
Uh, şey...
Birisi sana hapşırdığında,
nezle olacağıbı bilirsin.
Çünkü nezle bir virüs.,
ve hapşırık virüsü sana aktarır.
Ve klamidya vajinanda olması dışında nezleye benzer.
Ve sana, bu virüsü olan birileriyle
korunmasız seks yaparsan bulaşır.
Bu sana bir şey ifade ediyor mu?
Bedenler tuhaf.
Sanırım aradığın kelime "güzel".
David.
Hayır, hayır. Hayır.
MELANIE: Onunla ilgili rüyalar görüyor.
Syd mi?
"O" ne?
Hayatı.
Dışardaki.
Her ne olduysa onu buraya getirdi.
Geçecek.
Öyle değil mi?
Geri dönmeye karar verip vermediğine bağlı.
Geri dönmek? Neden biri geri dönmek istesin ki?
Çözülmemiş hissediyorsa.
Yapması gereken bir şey varsa.
Yemin ederim, ben... onu tanıyor...
gibi hissediyorum.
Önceden.
Bizim için "önceden" yok.
MELANIE: Hmm.
Sydney.
- Evet anne? - Gel babana rüyanı anlat.
Unuttum.
Şimdi ... küçük kuşum,
Sözlerini kullanmadığın sürece,
annen ve babanın sana yardım edemeyeceğini biliyorsun.
Sorun değil.
Hazır olduğunda.
DAVID: Üzgünüm.
Endişelenme. Bunların hiçbiri yaşanmayacak.
Hayır.
Düzelteceğim.
Söz veriyorum.
İyi geceler güneş ışığım.
OLIVER: Taşınmalıyız.
Hey! Hey!
OLIVER: Sonra kıtlık yılları geldi.
Bilgiden kaçmaya çalışarak,
ormandan, kaldırım kenarındaki oluğa taşındık.
Karıcığım.
Kocacığım.
- Kızım nerede? - İçeride.
Kalanlı bölme işlemine çalışıyor.
N'aber kızım?
- Matematik mantıklı. - Evet. Öyle.
Sadece sayıları topla.
Veya çıkart, böl, çarp.
Mesela benim gibi.
Şimdi 16 yaşındayım.
Dünyayı öğrenmeye hazırım.
Eski ayakkabılar hakkında bilmen gereken her şeyi söyleyebilirim.
ve onlarla nasıl yaşayacağını.
İpucu: dezenfeksiyon anahtarıdır.
Ne demek istediğimi biliyorsun.
Yine o rüyayı mı gördün ?
Hayır.
Sadece bir şeyler yapmam gerekiyor gibi geliyor.
Ama ne olduğunu bilmiyorum.
Bu normal.
Bu büyük bir dünya.
Ve henüz görmediğin çok şey var.
Çünkü bana göstermiyorsun.
Her şeyin bir sırası var, öğrenmen gerekenlerin sırası.
Gençken haşarı olmana izin verdik
çünkü haşarılık önemlidir.
Ama büyüdükçe, güvende hissetmen için
sana bir bünye verdik.
Kendi başımın çaresine bakabilirm.
İşte bir şey.
Hayatın sırrı.
Gençken kendini güvende hissediyorsan,
büyüdüğünde kendini güvende hissedeceksin.
Güvende hissediyorum.
Ve bu hissin sürmesini istiyoruz.
- Daha büyümedin. - Evet büyüdüm.
Hayır.
Büyümek için bütün hayatına sahipsin.
Ama bugün hala gençsin.
Güven bana.
Bunu doğru yapıyorsun.
Nefreti öğrenmeden önce aşkı öğrenmeliyiz.
Aksi takdirde, her şey cehenneme gider.
KADIN: Onu rahat bıraksan daha iyi.
Buraya geldiklerinde acı çekiyorlar.
Hey, güneş ışığım. Hey.
Nereye gittin?
Buraya. Sadece buraya.
Bunlar benim çocuklarım, Sweetie ve Blue.
Votka sever misin?
Ne? hayır.
Bilmiyorum.
Oh, bunun tadı güzel.
Vanilyalı ve çilekli.
Tasma zinciri?
Sen...
Annem ve babam nasıl?
İyi. Ayakkabı mağazasına gelirsen sevineceklerine eminim.
- Mağaza? - Evet, biz tam...
tam parkın yanında yaşıyoruz.
Oh.
Orayı seviyoruz.
Oraya bayılıyoruz.
Belki biz...
Yani, muhtemelen beni hatırlamıyorlardır, değil mi?
Hayıri hatırlıyorlar.
Sürekli senin hakkında konuşuyoruz.
Bak.
Şimdi ne yapıyorsun?
Çünkü biz ...
Biz...
Biz orada yaşıyoruz.
Tam orada.
Belki gelirsin.
Bizde...
Hey, video oyunlarını sever misin?
Ve bizde bütün mısır gevreklerinden var.
Cocoa nubs ve fruity chews.
Ve kölelik hakkında filmler.
Kölelikten haberin var mı?
BLUE: Süper havalı filmler.
Çok fazla kırbaçlanma.
Jerome de seni görmeyi çok ister.
Jerome?
Gitmeliyim.
Kalbini unutma.
Ben gitmiyorum.
Asla gitmiyorum.
Nereye?
Gerçek dünyaya.
Bunu istemiyorum.
Hiçbirini.
Biliyorum, tatlım.
Ama mesele şu ki:
Gerçek dünyanın sana ihtiyacı var.
Bütün o kötü şeyler, kötü olmak zorunda değiller.
Düzeltilebilirler.
Bak, bunu dikkate aldın.
Seni gerçek dünyadan korumaya çalışmıyoruz.
Dünyanın ihtiyacı olan kişi olmana yardım ediyoruz.
Böylece onu kurtarabilirsin.
Ya gitmek istemiyorsam?
Bu dünyaya sadece kendimizi düşünmek için gelmedik.
Bunu biliyorsun, değil mi?
Bak ne buldum.
Bunu konuşmuştuk, hatırladın mı?
Evde çiftlik hayvanı yasak.
- Sen çiftlik hayvanı mısın? - SYD: Tamam.
O kızı kurtaracağız.
Bence o bir erkek.
Hayır. Cynthia.
Cynthia ile karşılaştı.
- Kurt ile birlikte. - Ve onu kurtaracağız.
- Şimdi, canım ... - Hayır.
Bana iyi bir insan olmayı öğrettin,
ve bu iyi insanların yaptığı şeydir.
Yani onu kurtaracağız.
SYD: Sence iyi mi?
Cynthia? O bir kurtla yaşayan uyuşturucu bağımlısı
yani hayır.
Belki kurt umursamaz.
Saf olma.
Gerçek yetişkinler saf değildir.
Benim yetişkin olduğumu mu düşünüyorsun.
Eğer bunu atlatırsak, olacaksın.
Yaptığımız duvarı hatırlıyor musun?
- Taş duvarı ? - Tabii ki.
Onu neden yaptık? Hiçbir işe yaramadı.
Bir duvardı.
Duvar... işini yaptı.
Ne demek istediğimi biliyorsun.
Annen ve ben sana sıkı çalışmayı öğrettik
bu yüzden nasıl sıkı çalışacağını biliyorsun.
Sana soru sormayı öğrettik
bu yüzden soruları nasıl cevaplayacağını biliyorsun.
Ayrıca, güzel bir kaya duvarı severim.
Seni gördü mü?
Hayır.
Ama bizim kokumuzu alır.
- MELANIE: Sorun yok. Sorun yok.
- Buradayız. Sorun yok.
SYD: Benim.
Dinle.
Kötü bir anlaşma yaptığını biliyorum.
Bir şeyleri hak etmediğini düşünüyorsun.
Aşk.
Ama hak ediyorsun.
Seni seviyoruz.
Eve gel.
Önemli değil.
Burada.
Onu alamazsın.
Oliver.
- Jerome.
Beni yenemezsin.
Ben vahşi bir hayvanım.
Hala birkaç numaram var.
Bunun bitmesinin tek bir yolu var.
Bir rap savaşı.
ADAM: Ağlıyor musun?
- Dur
Onu öldürme.
Kötü adam bana kaba davrandı.
- Biliyorum bebeğim. Sorun yok.
Teşekkür ederim.
Herşey için.
Ama biz birbirimize aidiz.
Sorun yok.
Anlamıyorum.
O benim arkadaşımdı.
Herkes
kurtarılmak istemiyor.
- O zaman neden biz ... - Denemek zorundaydın
böylece bilebilirsin.
Oh.
Biz ...
Bence hazır.
Ne için hazır?
Aman Tanrım.
Şimdi görüyor musun?
Geri dönmek zorundayım.
MELANIE: Unutma,
"biz ya da onlar" değil.
Biz ve onlar.
Gelmiyor musunuz?
Size ihtiyacım var.
- OLIVER: Biz görevimizi yaptık. - MELANIE: Bunu yapabilirsin.
Sadece sana öğrettiğimiz her şeyi hatırla.
Kavgayı bırak.
Bu, "nerd-lüğü bırak" dememe benziyor.
Kıpırdama.
Kaybettik mi?
Evet sanırım.
Yani, bu bir şeyleri değiştirdiğinde
yok olacağımız anlamına mı geliyor?
Ya da...
Bilmiyorum.
Syd: Düzeltebilirim.
Zaman kapısı hala açık.
Düzeltebilirim.
Ama oraya girmem gerek.
Seninle ilgili
bir şeyler değişti mi?
Son 20 dakikada
ikinci bir hayat yaşadığım dışında mı?
Belki saçım.
Cary.
Zaman kapısı.
Evet, David'in bir bilekliği vardı.
- Senin yaptığın. - Evet.
Daha fazlasını yapacağım.
Neden böyle yapıyor?
- Cary? - Evet?
Neden böyle yapıyor?
Bir teorim var, ama hoşuna gitmeyecek.
Tamam, bana söyleme.
Bence Zaman Yiyenler geri döndü.
Bana söyleme demiştim.
Üzgünüm!
Uh...
Bitti.
Ve bu bizi koridora sokar mı?
Sinyaline kilitlendim.
Zaman yolcusunun.
Onun gücünü kullanıyoruz.
KERRY: Onları nasıl bulacaksın?
Geçmiş büyük bir yer.
Aynı şekilde. Sadece sinyalini takip ederek.
Cary, bana ihtiyacı var.
Biliyorum.
Böyle yardım edemem.
Biliyorum ama bana da ihtiyacın olacak.
Geri dönüş yolunu bulman gerekebilir ya da ...
Oh.
Ama yaptığın şeyi oturarak yapabilirsin.
Ben yapamam.
Ne?
Bir dakika.
Hazır mısın?
- Belki başka bir yolu vardır. - Kerry.
Tek yol bu.
Eve gel.
Çok üzgünüm.
Cary?
Kerry, gitme vakti.
Kerry?
Git
Hayır!
Kazanacağız.
-Tefail Prefect-